• LID WORDEN?

  • Blessureleed dwingt David Molenaar een stapje terug te doen

    10 jun 2020
    |
    • 0
  • Bavel 1 stond in maart op de eerste plaats in de derde klasse B. In de topper tegen Gilze werd een aanval op de koppositie afgeslagen. Het seizoen 2019-2020 zal in de Bavelse geschiedenisboeken komen. Eind mei kwam er een telefoontje van de KNVB. Het verzoek om promotie werd ingewilligd en daarom komt Bavel volgend seizoen uit in de tweede klasse.

    De wedstrijd tegen runner-up Gilze is voor verschillende spelers de laatste wedstrijd in de hoofdmacht geweest, ook voor David Molenaar. Uiteraard zal David later nog door v.v. Bavel in het zonnetje gezet worden.

    Als vierjarige liep David al rond op Sportpark de Roosberg en 25 jaar later neemt hij afscheid bij de selectie. Een kruisband blessure zorgde ervoor dat David al even niet meer op het veld te zien was voor de Bavelse supporters. Het heeft hem doen besluiten te stoppen in het eerste elftal. “Eigenlijk heb ik mezelf nooit genoeg tijd gegund om te herstellen van blessures. Ik speelde liever met pijntjes dan dat ik langs de kant stond te kijken. Was ik voorzichtiger geweest dan had ik het wellicht langer kunnen volhouden.”

    Het tekent de mentaliteit van David. De centrale verdediger geeft nooit op en dat heeft hem ver gebracht. “Ik ben niet bepaald een technische voetballer, waardoor ik het altijd van andere dingen moest hebben. Ik ben er toch wel trots op dat ik desondanks tien jaar lang een vaste waarde ben geweest in het eerste elftal.”

    En het gebrek aan techniek heeft David altijd ruimschoots gecompenseerd. “Op ons bescheiden niveau is het misschien wel belangrijker hoe je je inzet en gedraagt dan hoe goed je een bal kan hooghouden, kan schieten of kan dribbelen.”

    Hij maakte vele mooie momenten mee. “Het absolute hoogtepunt was het kampioenschap in 2013/2014. Marco Verschuren heeft de club veel goeds gebracht, qua voetbal en qua beleving. De sfeer was toen zo goed, dat het haast niet fout kon gaan.”

    Ook aan de spannende nacompetitiewedstrijd tegen RBC bewaart hij goede herinneringen. “Het was geen hoogtepunt, maar de strijd tegen degradatie staat me nog goed bij. Gevoelsmatig was het 40 graden, we legden een slechte wedstrijd op de mat. Door een goal enkele seconden voor het laatste fluitsignaal degradeerden we niet. Het feest daarna was prachtig.”

    Het einde van zijn periode in de selectie heeft voor- en nadelen. “De intensiteit en beleving van de trainingen en wedstrijden ga ik missen. Maar als ik op dinsdagavond naar de Champions League kan kijken als die mannen een oefenwedstrijd spelen op een verlaten veld in de sneeuw en hagel zal ik geen spijt hebben.”

    “Eerst had ik besloten helemaal te stoppen, maar als mijn herstel het toelaat wil ik in het derde elftal spelen. De gezelligheid kan ik maar moeilijk missen. Ik zal dan wel met een andere intensiteit het veld betreden, dat zal wennen zijn, maar hopelijk komt het mijn gestel ten goede.”

    En ook op zondagmiddag komen we David nog vaak genoeg tegen: “Ik ben benieuwd hoe Bavel het volgend seizoen in de tweede klasse doet. Ik zal in ieder geval nog vaak genoeg op de club te vinden zijn.”