• LID WORDEN?

  • Afscheid Robin Adriaansen: "Alles voor de drie punten, die wedstrijdbeleving ga ik missen."

    12 jun 2020
    |
    • 0
  • Bavel 1 stond in maart op de eerste plaats in de derde klasse B. In de topper tegen Gilze werd een aanval op de koppositie afgeslagen. Het seizoen 2019-2020 zal in de Bavelse geschiedenisboeken komen. Eind mei kwam er een telefoontje van de KNVB. Het verzoek om promotie werd ingewilligd en daarom komt Bavel volgend seizoen uit in de tweede klasse.

    De wedstrijd tegen runner-up Gilze is voor verschillende spelers de laatste wedstrijd in de hoofdmacht geweest, Robin Adriaansen is een van hen. Uiteraard zal Robin later nog door v.v. Bavel in het zonnetje gezet worden.

    Zondagmiddag iets voor half drie. Jarenlang was dat het moment dat Robin het groen-witte shirt over zijn schouders trok. Verschillende tegenstanders liet hij alle hoeken van het veld zien. In zijn beste jaren snelde Robin alle tegenstanders voorbij als linksbuiten. De laatste tijd had hij een andere rol als aanvallende middenvelder, maar ongrijpbaar voor menig tegenstander bleef hij.

    “Jarenlang stond de zondagmiddag in het teken van Bavel 1 en de drie punten behalen ten koste van alles. Die wedstrijdbeleving ga ik missen”, vertelt hij.

    Als spelertje in de f-jeugd zette Robin zijn eerste stappen op het voetbalveld, na alle jeugdelftallen doorlopen te hebben mocht hij op zijn 16e voor het eerst meedoen met Bavel 1. Het eerste was net afgegleden naar de vijfde klasse toen Robin bij de selectie kwam. Zestien jaar later neemt hij afscheid nadat een plek in de tweede klasse veroverd is. “Ik ben er trots op dat ik al die jaren in het eerste elftal heb mogen spelen en onderdeel van die opmars van Bavel ben geweest”, blikt Robin terug.

    Het sportpark kent na vele jaren geen geheime plekken meer voor de aanvaller. Jarenlang liep hij iedere thuiswedstrijd dezelfde weg naar het hoofdveld om vervolgens alles te geven voor de overwinning. 

    Na iets meer dan negentig minuten liep hij van het veld af. Een praatje met zijn ouders, vrienden en andere supporters langs de lijn en vervolgens weer richting de kleedkamer. 

    “Ik ben twee keer kampioen geworden, en drie keer als we dit jaar mee mogen tellen. Het seizoen dat we kampioen werden in de vierde klasse was een fantastisch jaar. Dit jaar komt er dichtbij in de buurt, het voetbal was zelfs beter, maar we hebben het helaas niet op het veld af kunnen maken.”

    Na zestien jaar is het mooi geweest. “De spierpijn en kleine pijntjes heb ik straks gelukkig niet meer. En de trainingen in de winter zal ik wel eens overslaan.” Bovendien hoopt Robin weer op dezelfde mooie tijden als vroeger. “Voetballen met mijn vrienden waarmee ik jaren in de jeugd en het eerste heb gevoetbald, daar kijk ik naar uit.”